Sierpowym prosto w Rio.

Nie powiem żebym jakoś szczególnie za boksem przepadał. Czasami, kiedy biją się ci sławni to nawet obejrzę, jeśli płacić za to dodatkowo nie trzeba i transmisja walki jest w ludzkich godzinach. Ale co do zasady nie ekscytuję się i już. Piłką nożną zresztą też nie oraz wieloma innymi dyscyplinami. Kiedy więc z Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro wyrzucono najpierw jednego, a potem drugiego z braci Zielińskich niespecjalnie mnie to wzruszyło. Tak jak nie ruszyło mnie rzucenie legitymacją prezesowską przez Kołeckiego, czyli szefa Związku Polskich Sztangistów. Ot takie rozdzierania szat na pokaz i pod publikę. Co jak co, ale w tej dyscyplinie odkąd pamiętam stosowało się i stosuje wszelką możliwą farmakologię, legalną, półlegalną, nielegalną i taką o której jeszcze nikt nie wie, więc nie wiadomo jak ją zaklasyfikować. Dzięki niej od lat produkuje się zawodników na tej samej zasadzie jak hoduje się teraz trzodę chlewną. Kiedyś taki prosiaczek, zanim trafił pod nóż i na stoły przez rok (tyle mniej więcej potrzebowała świnia, żeby osiągnąć wagę 110-120 kg) radośnie chrumkał, kwiczał i taplał się w błotku wciągając z korytka parowane obierki, warzywa i inne płody rolne. Dziś wystarczy strzykawka, igła specjalna pasza i w pół roku mamy 130 kilo żywej wagi. I to właściwie bez zbędnego tłuszczu, słoniny i takich tam. Z tego też powodu osobiście uważam, że jeśli idzie o dyscyplinę zwaną podnoszeniem ciężarów to klasyfikacja medalowa nie powinna dotyczyć tego kto ile tam nad głowę podniósł, bo w końcu kto podskoczy Tałachadze, który w dwuboju (215+258) podniósł 473 kilo? Złoty medal powinien za to należeć do tego który dał się przyłapać na najmniejszej liczbie zażytych specyfików (jakichkolwiek, bo co to za wymysł - dozwolony doping?). Srebrny dla drugiego na liście i tak dalej. Dzięki temu cały świat przestałby udawać, że sport to zdrowie, oraz że zawodnicy bijący coraz to bardziej wyśrubowane rekordy są czyści. W każdej bez wyjątku dyscyplinie. Na przykład dziś w Esce Rock podczas porannej aktywacji redaktor Brzozowski wspomniał o żalach naszej biegaczki Joanny Jóźwik, która w biegu na 800 metrów zajęła "dopiero" piąte miejsce mimo poprawienia o sekundę swojego życiowego rekordu. Pani Asia coś tam wspominała o limitach testosteronu i takich tam... Pomyślałem sobie: kobieto, przecież od czasów Ireny Szewińskiej i biegaczek z DDR, płaskich jak fornirowana płyta meblowa ten sport ocieka testosteronem. Ale wiedziony wrodzonym wścibstwem i ciekawością zajrzałem "w internety" i... jakbym dostał lewym sierpowym prosto w Rio! I to od samego Kliczki. Szczęka mi opadła. Do tej pory myślałem, że zawody biegaczy zawsze odbywały się z podziałem na płeć, faceci z facetami się ścigali, a kobiety z kobietami. A tu proszę ten bieg na 800 metrów był jednak mieszany. Nie dziwi więc, że pierwsze trzy miejsca zajęli mężczyźni z genami ewidentnie pochodzącymi z Czarnego Lądu, przy czym złoto zdobył gość takiej postury, że gdyby zbierał w kościele na tacę podczas mszy to każdy bez gadania dawałby stówkę bojąc się spytać o wydanie reszty. Przepraszam pani Asiu, że zwątpiłem w panią. I zgadzam się z panią całkowicie, w tym biegu w klasyfikacji kobiet zajęła pani drugie miejsce biegnąc. Za to moim skromnym zdaniem pierwsze jeśli chodzi o kobiecość i urodę. Bezapelacyjnie.
A teraz, pozostając w kręgu pięknych i prawdziwych kobiet, które są mi bliskie od najmłodszych lat chciałbym w ramach okraszania tekstu obrazkiem pokazać wam Helenę. Która już co prawda kiedyś u mnie gościła, ale nie tak pięknie nieodziana jak dziś. Miłego oglądania. I ostrzegam, nie zaglądajcie do internetu w poszukiwaniu rywalek pani Joasi. Chyba, że jeszcze jesteście przed śniadaniem. Jeśli już po to lepiej zostańcie z "moją" Heleną ;)
Podziękowania dla Łukasza za udostępnienie nie po raz pierwszy lokalu.