Cała Polska czyta.

O tym, że czytanie rozwija wyobraźnię nie trzeba chyba nikogo na siłę przekonywać. Zima, za oknem wieje, pada, mrozi, a w ciepłym domu czeka na Was dobra książka, która potrafi tak wciągnąć, że zapomina się o całym świecie. A że świat mamy teraz taki jaki mamy, to coraz częściej mam chęć o nim zapomnieć. Zamiast zlepku suchych faktów, beznamiętnych komentarzy dziennikarzy i podawanych na szybko obrazków wolę zanurzyć w te wymyślone, nieprawdziwe, a przez to bezpieczniejsze światy niż ten prawdziwy. Bez konsekwencji, zobowiązań i realnych trosk. Historii których bieg można przerwać, potem do nich powrócić, wątków które często rozwijają się w zaskakujących kierunkach, i bohaterów, których często udaje się nam polubić. Tak, te chwile cenię sobie najbardziej. Chyba, że na wspólne czytanie zimowym przedpołudniem i ciepłą zieloną herbatę wpadnie Ola. Wtedy jeszcze łatwiej zapomnieć o wszystkim, nawet o czytaniu. Mam nadzieję, że mnie zrozumiecie. Przynajmniej męska część odwiedzających. I nie pytajcie. Bo odpowiedź brzmi: nie. Nie czytałem tej książki i nie wiem w jakim świecie wtedy była Ola.
Ale w ogóle to kocham czytać.